کاربری
کاربر گرامی به انجمن های تخصصی دلتافوکس خوش آمدید . اگر این نخستین بازدید شما از سایت است , لطفا ثبت نام کنید:
  • Amused
  • Angry
  • Annoyed
  • Awesome
  • Bemused
  • Cocky
  • Cool
  • Crazy
  • Crying
  • Depressed
  • Down
  • Drunk
  • Embarrased
  • Enraged
  • Friendly
  • Geeky
  • Godly
  • Happy
  • Hateful
  • Hungry
  • Innocent
  • Meh
  • Piratey
  • Poorly
  • Sad
  • Secret
  • Shy
  • Sneaky
  • Tired
  • Wtf
  • نمایش نتایج: از شماره 1 تا 3 , از مجموع 3

    السلام علیک یا ابا عبدالله

    This is a discussion on السلام علیک یا ابا عبدالله within the مناسبت ها forums, part of the تالار گفتمان دینی category; السلام علیک یا ابا عبدالله آداب و رسوم مردم شهرهای ایران درعزاداری ایام محرم وصفر جغرافیای غم و ماتم «نخل ...

    1. #1
         مدیر انجمن
      Points: 84,422, Level: 100
      Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
      Overall activity: 12.0%
      Achievements:

      Tagger First ClassThree FriendsCreated Album picturesOverdrive50000 Experience Points
      دلم گرفته از این
      دنیای بی معرفت
       
      Cool
       

      تاریخ عضویت
      Sep 2012
      محل سکونت
      اذربایجان
      نوشته ها
      3,569
      امتیازها : 84,422
      سطح : 100

      پیش فرض السلام علیک یا ابا عبدالله

      السلام علیک یا ابا عبدالله

      آداب و رسوم مردم شهرهای ایران درعزاداری ایام محرم وصفر




      جغرافیای غم و ماتم



      «نخل گردانی، طبق کشی، طشت گذاری، دستههای شاخسی واخسی، زارخاک، گِل مالی، بیل زنی و...» تنها مشتی از خروارها جلوهها و مراسمهای عزاداری است که مردم شهرهای مختلف ایران در این روزها و شبهای عزای سید و سالار شهیدان انجام میدهند. محرم و عاشورا در فرهنگ مذهبی شیعهها همواره جایگاه خاص و برجستهای دارد و زمینه ساز مجموعهای از سنتها و مراسمهایی است که در طول تاریخ به عنوان میراثی معنوی نسل به نسل و سینه به سینه به دیگران منتقل میشود. اینها گوشهای از آداب و رسومی است که مردم اقلیمهای مختلف در شهرهایشان برگزار میکنند.


      آذریها: طشتگذاری



      عزاداری شهرهای آذربایجان و اردبیل با دو رسم خاص «طشت گذاری» و دستههای «شاخسی، واخسی» معروف است که با مرثیهها و آداب خاصی برگزار میشود. دستههای عزاداری «شاخسی، واخسی» (شاه حسین، وای حسین)، بنابر سنت دیرینه آذربایجانیان، همه ساله از دهه آخر ماه ذیحجه، فعالیت خود را شروع میکنند. به این شکل که دستههای عزاداری شاخسی، واخسی، از چند روز مانده به ماه محرم، شبها در حسینیهها و مساجد تشکیل شده و با حضور عزاداران، در صفهایی طویل و زنجیروار، راهی کوچه و خیابان شده و مرثیهها و اشعار مذهبی در رثای سالار شهیدان و یارانش سرمی دهند.



      اوج این مراسم درظهر عاشورا و پس از اتمام عزاداری ظهر عاشوراست که عزاداران، با ذکر «شاخسی، واخسی»، پس از طی نمودن مسیری طولانی نهایتا خود را به خیمههای به آتش کشیده شده (نماد خیمههای امام حسین(ع) و یارانش در کربلا) رسانده و به سوگ واقعه مینشینند. رسم دیگر، «طشت گذاری» یا «طشت گردانی» است که منسوب به اردبیل، به طور خاص و مردم آذربایجان به طور عام است.



      در این آیین، طشت، نماد مشک سقای کربلا، نماد آب رود فراتی است که به روی حسین(ع) و یارانش بسته شد. چرا که واقعه کربلا و بسته شدن فرات به روی امام حسین(ع)، یارانشان و ایثارگریهای سقای کربلا برای رسانیدن آب به تشنگان و حماسه آفرینی آنانی که با لبانی تشنه به شهادت رسیدند، به یقین قداست و جایگاه والای آب را در فرهنگ شیعیان و بخصوص ایرانیان، بیش از پیش عمق بخشیده است تا آنجا که انعکاس این امر را در فرهنگ مردم و بخصوص در شکل گیری آداب و رسوم و آیینهای آنها شاهد هستیم.



      یزد: حمل نخل



      شكوه عزداری مردم سرزمین بادها و بادگیرها در سوگواری روز عاشورا، آیین نخلبرداری است. در یزد، نخل را به شکل تابوت سیدالشهدا(ع) یا نمادی از یکی از شهدای کربلا درمی آورند. نخلی از جنس چوب و به شکل برگ درخت یا سرو که هیچ شباهتی به درخت نخل ندارد، اما به این نام خوانده میشود. مراسم نخلبرداری از ویژگیهای منحصر به فرد محرم و عزاداری در یزد است که با همکاری و همیاری اهالی در تمام مراحل مراسم، از کمک مالی و تهیه چوب و دیگر وسایل آن گرفته تا کمک در تزئین و عَلَم کردن آن و حمل آن در روز عاشورا برگزار میشود.



      دربرخی موارد، زرتشتیان یزد هم در ساختن نخلها، همیاری و همکاری دارند. آنها حضرت سیدالشهدا(ع) را همسر شهربانوی ایرانی دانسته و نسبت به وی احترام و ارادت خاصی قائل هستند. مراسم آذینبندی و آماده کردن نخلها برای ایام عزاداری ماه محرم با یک فراخوان، بسیج همگانی اهل محل و آبادی صورت میگیرد. برخیها در یزد و حوالی آن، درختان خود را وقف میکنند تا در زمان کهنسالی آن ساقههایش را صرف مرمت نخل کنند. نخلهای بزرگ، پس از تزئین، چندین تُن وزن پیدا میکنند و معمولا برای بلند کردن و حرکت آن نیروی بسیاری لازم است. مثلا نخلهای میدان امیر چخماق، میدان امام تفت، میدان مهریز، هر یک به زور دهها نفر نیاز دارد.



      کاشان: چاووش عزا



      در آخر ین روز ذیحجه با ورود دسته «چاووش عزا» به بازار شهر کاشان مردم و کسبه از فرا رسیدن ماه محرم مطلع میشوند. بیشتر اعضا این دسته مداحان اهل بیت(ع) هستند كه هر كدام در مسیر راه اشعاری را در رثای امام حسین (ع) و واقعه عاشورا میخوانند. با نگاهی به تاریخ عزاداری سنتی در كاشان و شهرهای همجوار آن، همچون نطنز، آران و بیدگل و اردستان به برخی آیینهای سنتی ازجمله نخل گردانی و حمل خیمهگاه حسینی و شهدای كربلا بر میخوریم كه در زمان آلبویه مرسوم بوده و در زمان قاجار نیز با برپا كردن تكیهها آیینهای تعزیه رونق بیشتری گرفته است.



      عزاداریهای سنتی در شهر كاشان سابقهای طولانی دارد. به طوری که سابقه برپایی عزاداری در چند هیات به بیش از دو قرن میرسد. مجلس روضهخوانی بیت آیتالله مدنی كه بیش از دو قرن نسل بهنسل بر پا میشود. یك قرن از سابقه برپایی مجلس روضه خوانی در بیت آیتالله یثربی در مسجد حبیب ابن موسی (ع) میگذرد و مجلس روضهخوانی در مسجد «درب یلان» از طرف مرحوم حاج ارباب حسن تفضلی دو قرن پیش از پدر وی به یادگار مانده كه هنوز همه ساله برگزارمیشود.



      مراسم «توغ»برداری در كاشان نیز از جمله آداب مورد توجه اهالی این شهرستان است. زمان برداشتن توغ در كاشان معمولا در شب و روز عاشورا و شانزدهم محرم است، مرسوم است كه دستههای عزاداری به دنبال آن به بازار رفته و در پای آن عزاداری میكنند.



      ایلام: چایینه زنان



      در ایام محرم بیشتر مردها در سوگواری سالار شهیدان امام حسین (ع ) و یارانش، نقش فعالتری دارند اما در میان مردم ایلام، زنان در رسم «چایینه» دیگر تنها شاهدان اندوهگین نیستند و مراسم ویژهای دارند. از جمله این چایینهها میتوان به چایینه حضرت قاسم (ع) در روز هفتم، چایینه حضرت عباس (ع ) در روز هشتم، چایینه امام حسین (ع ) در روز دهم و چایینه روز اربعین حسینی اشاره داشت. به طور مثال در چایینه قاسم، بر تن دختری جوان و ازدواج نکرده لباس عروسی میپوشانند و پس از آن چایینه خوانها، این رسم را به جا میآورند.


      شاهرود: روز «یا عباس یا عباس»




      پنجمین روز از ماه محرم هر سال در شهر شاهرود روز «یا عباس یا عباس» نامیده شده و مراسم طوقبندان در این روز بر پا میشود. این نشانه از سه قسمت پایه چوبی، بدنه فلزی سینی مانند مشبک به شکل قلب و زبانه فولادی به عرض تقریبی 10 سانتیمتر و طول یک متر تشکیل میشود.




      در باور اهالی منطقه، این نشانه، نمادی از علم و بیرق علمدار واقعه کربلا حضرت ابوالفضلالعباس (ع) است. پس از جامه به تن کردن بدنه طوق با پارچههای مشکی، سبز و غیره در این روز توسط سادات و پیرغلامان اباعبدالله الحسین(ع) انجام میشود. بزرگترین و سنگینترین طوق شهر که طوق «بابا علی» نام دارد. اگر در هنگام حمل طوق به طور ناگهانی تیغه آن بر زمین بیفتد، بلافاصله گوسفندی را در همان محل قربانی میکنند. در غیر این صورت معتقدند که پیشامد ناگواری برای شخص حامل طوق اتفاق خواهد افتاد.



      هر طوق بنا بر سالهای گذشته در مقابل خانه افرادی که نذر دارند با حضور عزاداران و با ذکر سلام و صلوات توسط سادات یا پیرغلامان تکایا و مساجد ادا میشود؛ پس از جامه شدن همه طوقها، در ساعت چهار بعد از ظهر، عدهای از بزرگان تکیهها در حالی که اشعار محتشم کاشانی را زمزمه میکنند در جلوی دیگر عزاداران به حرکت در میآیند؛ در مقابل آنها بیرق سفیدی توسط یکی از خادمین تکیه بازار حمل میشود. این بیرق به حضرت عباس (ع) منتسب بوده و رنگ سفید آن از عزیمت آن حضرت برای آوردن آب و نه جنگطلبی حکایت دارد.


      زنجان: حسینیه اعظم، روز هشتم محرم



      زنجان شهر کوچکی است و جمعیت آن به پانصد هزار نفر هم نمیرسد، اما سالهاست که درعصر روز هشتم محرم به یاد سقای دشت کربلا چندین هزار عزادار از حسینیه اعظم به سوی امامزاده ابراهیم شهر حرکت میکنند که حتما تصاویرش را در تلویزیون دیدهاید. در سالهای اخیر بیش از دویست هزار نفر در این دسته شرکت میکنند.



      علاوه بر اهالی شهر، جمعی از اهالی استانهای آذری زبان همسایه و حتی کشور آذربایجان خود را به زنجان میرسانند تا در این آیین بینظیر شرکت کنند. کثرت نذورات از سراسر جهان از جمله چندین هزار گوسفند اهدایی و قربانی کردن آنها پیشاپیش دسته، صحنه جالبی خلق میکند. این گوسفندهای نذری به حدی است که میتوان حسینیه اعظم زنجان را دومین قربانگاه مسلمانان جهان پس از منا نامید!



      در این دسته نه علمکشی میکنند و نه از زنجیرزنی و طبل دهل رایج در دستههای عزاداری خبری است. فقط سیل انسانهای عزاداری است که نوحههای سنتی و قدیمی را زمزمه میکنند و بر سر و سینه میزنند. مسجد حسینیه اعظم زنجان و گرمابه قدیمی آن در جنوبیترین بخش بافت قدیمی شهر زنجان و در محلهای معروف به «سیدلر» واقع شده كه به دروازه جنوبی شهر (دروازه قلتوق) مشرف بوده و براساس كتیبهای كه بر سردر ورودی گرمابه این مجموعه قرار دارد، تاریخ تجدید بنای آن به عهد ناصرالدین شاه باز میگردد.



      بندر عباس: حرکت به سوی قدمگاه


      مردم عزادار شهر بندرعباس صبح تاسوعا تابوتهایی را از حسینیهها بیرون میآورند و از شهر خارج میکنند تا به طرف قدمگاهی که مردم معتقدند به حضرت علی (ع ) منسوب است، ببرند. اهالی بر این باورند که با رقص دجله به طرف این قدمگاه حرکت نمادین فرزند به سوی پدر و دیدار با او انجام میشود.


      خرم آباد: سوگ سیاوش




      لرها توجه خاصی به مراسم سوگواری در ماه محرم دارند و به ویژه در دهه اول این ماه شهرهای خرم آباد مهمانان زیادی را به خود جلب میکند. عاشورای حسینی در خرم آباد با آداب و سنن دیرینه خود ازجمله زیباترین و پرشورترین آیینهای اهالی این نقط از سرزمین پهناور ایران است.



      گل، نماد عزاداری و ماتم، از داغ سوگ سیاووش برای ایرانیان است که امروزه لرها وارث این رسم در روزهای عزا و ماتم هستند. ازچند روز مانده به عاشورا عدهای جهت روشن کردن آتش در صبح عاشورا، هیزم جمع میکنند. تا اگر در روز عاشورا برف و باران بارید و هوا سرد شد عزادارانی كه درگِل میافتند از سرما حفظ شوند. صبح روز عاشورا قبل از طلوع آفتاب، صدای آشنا و دلگیرانه ساز و دهل، جمعیت عزادار را به سوی میدان شهر و خره (گل) عاشورا فرا میخوانند.



      دسته دسته افراد سینه زن كه از سر تا پا در گل غلت خوردهاند، در میان دستههای عزادار سینه زنان بهسوی مركز شهر حركت میكنند و این مراسم تا ظهر عاشورا ادامه دارد. از دیگر رسمهای روز عاشورای لرها مراسم «دختران چهل منبر» است. از اول صبح عاشورا، دخترانی سیاهپوش و نقابدار با پای برهنه بهصورت گروهی، مجالس عزا و حسینیههای شهر را میگردند و با نیت خواستههای مختلف بهویژه بخت گشایی در هر جلسه و مراسم عزاداری یك شمع روشن میكنند تا چهل منبر را سر بزنند و چهل شمع روشن كنند.


      دزفول: حمل شیدونه



      مردم عزادار دزفول، در روز عاشورا طاقی با چهار گلدسته را به حرکت در میآورند که روی آن به سبک نقاشیهای قهوهخانهای، صحنههایی از عاشورا به تصویر درآمده است. این طاق «شیدونه» نام دارد و نذورات مردم در آن پخش میشود. شیدونهها به بزرگانی که در روز تاسوعا نقش داشتهاند، اختصاص دارد.


      بوشهر: واحد



      آوای غم انگیز نوحه خوانی و نوازندگی سنج و دمام بوشهریها در ماه محرم و صفر حکایت از دردها و غمهای فراوان آنها دارد. سینه زنی در بوشهر و سایر شهرهای خطه جنوب با شکوه خاصی برگزار میشود. سینه زنی بوشهری به این صورت است كه نوحهخوان در وسط میایستد و بین 5 تا 20 حلقه انسانی دور او تشكیل میشود.



      سینهزنها به صورت دایرهای میچرخند و حركت پای آنان با نوای نوحهخوان هماهنگی دارد؛ صحنههایی بسیار تماشایی و شور انگیز که هر بینندهای را تحت تا ثیر قرار میدهد. این نوع سینهزنی حالا از بوشهر به بقیه شهرهای جنوب هم راه یافته است. اوج اجرای سینهزنی، هنگام اعلام واحد توسط نوحهخوان است که در آخرین لحظات سینهزنی و دمام که دریای مواج سینه زنان در اوج هیجان و شور و خلسه فرو رفته، پس از یک مکث کوتاه با صدای رسا میگوید «واحد» و گروه سینهزن یک صدا جواب میدهند «الله واحد» و نوحهخوان نوحه واحد را مطابق و مناسب با روز عزا میخواند.



      از قدیمیترین محلههای بوشهر که از قدیمالایام مردم به برپایی مراسم سوگواری سید و سالار شهیدان پرداختهاند، چهار محل است که ازشبهای ابتدایی ماه محرم بیشتر بوشهریها به آنجا میروند. در «شام غریبان» بوشهریها در حالی که علمها را به صورت خوابانده حمل میکنند با حرکت در معابر عمومی و اجتماع در مساجد، تکایا و حسینیهها با خاموش کردن چراغها و در فضای تاریک در غم شهدای دشت کربلا و حالات خاندان رسولالله(ص) اشک ماتم میریزند.



      کسانی که برای دیدن عزاداری به بوشهر میروند، باید بدانند که آنجا غذاهایی كه به صورت نذری پخته میشوند، بیشتر محلی هستند. در صبحانه، نان واش بوشهری با سبزی و گوشت پخته و بین عزاداران پخش میشود. ناهار و شام هم بیشتر شكر پلو با شكر و زعفران و قیمه بوشهری با گوشت و نخود له شده میپزند.



      قمه زنی، سنگ زنی قفل آجین و شمع آجین-عزاداری در محرم و صفر تهران قدیم

      عزاداری در تهران از قرون گذشته معمول و مرسوم بود و همه ساله بر شکوه و جلال آن افزوده می شد. به طوری که از ۱۰ ذی الحجه، بچه های هر محله ای پارچه های سبز و سیاه در سر چوب ها می کردند و به دور کوچه ها راه می افتادند و می گفتند: «محرم آمد و عیدم عزا شد/ حسینم وارد کرب و بلا شد.» برای درست کردن تکیه و دستجات در تهران قدیم، یک دسته از مردم در منازل و بیغوله های خود بساط می گسترانیدند و دسته ای نیز در قصرهای آنچنانی یا مساجد و حسینیه چادرهای اعیانی برمی افراشتند. چادرهای اعلایی مانند چادر مسجدجامع، چادر مسجد بزازها، چادر مسجد حاج سیدعزیزالله و... بود.


      ● صاحبان عزا


      در تشکیل این مجالس با دو دسته مردم روبه رو می شدید یا افرادی متدین و صاحب عقیده بودند که این کار را برای اجر اخروی انجام می دادند یا افرادی که عزاداری را وسیله کسب ومعاش خود می پنداشتند و با تشکیل هر حسینیه و جمع آوری نذورات برای ماه و سال خود آذوقه جمع آوری می کردند. از جمله حیله هایی که این صاحبان عزا به کار می بردند این بود که چند نفر را به عنوان اشخاص کور و چلاق، وارد تکیه ها می کردند و آنها در روز تاسوعا و عاشورا فریاد و فغان سر می دادند که نور دیده اند.



      منظور از نور صاحب مجلس این بود که حضرت امام حسین به آنها نظر کرده و اوضاع و احوال جسمی شان در چند دقیقه خوب می شد.


      ● مردم در محرم و صفر



      در روز اول محرم، زن و مرد، کوچک و بزرگ همگی لباس سیاه بر تن کرده و سرتاپا سیاه پوش می شدند تا آنجا که فقیرترین و تهیدست ترین افراد که از مال دنیا به جز پیراهن، قبای تن چیزی نداشتند، همان را فروخته و سیاه می خریدند تا لباس سیاه کهنه ای مبادله یا با جوهرسیاه لباس شان را رنگ می کردند. دهه اول محرم بیشتر سقاخانه ها و تکیه ها به سیاه پوش ها آب، گلاب، شربت قند و بیدمشک می دادند. این اطعام حسینی، نه مخصوص دولتمردان و اغنیا بلکه، اکثر طبقات بود که نذرها را ادا می کردند.



      در آن ایام، در همه کوچه و پس کوچه های تهران قدیم دود غذای نذری به مشام می رسید.در ایام عزای حسینی هرگونه عمل زشت و قبیح از میان غالب مردم رخت برمی بست و از قمار، تقلب، دروغ و کم فروشی دوری می کردند و شوخی، خنده، تفریح، مزاح و خوشگذرانی در آن ایام متروک بود، به طوری که تا به امروز این امر دیده می شود. همچنین رخت نو پوشیدن، سر تراشیدن، اصلاح کردن، حنا و خضاب بستن برای زنان و البسه رنگارنگ پوشیدن ممنوع می شد.


      ● انواع عزاداری



      به جز روضه و عزاداری در مساجد، تکیه و حسینیه ها، سینه زدن نیز جزو دسته هایی برای نمایش بود که معروف ترین آن شامل دسته میدان، دسته عرب ها، دسته سنگلج، دسته قنات آباد و دسته ترک ها بود. این دسته ها از روز هفتم به حرکت درمی آمدند و خودشان را به بازار می رساندند. در این دسته ها که نمایشگر یک صحنه کامل از وقایع کربلا بود در روز عاشورا به اوج خود می رسید و تمام ماجرا از حرکت امام حسین از مدینه تا کربلا نشان داده می شد.


      ● قمه زنی



      دسته های قمه زنی شب های هفتم، هشتم، نهم و دهم در خیابان و گذرهای تهران به راه می افتادند و مانند جنگجویانی که آماده انتقام خون عزیزان شان باشند با بی باکی و رجزخوانی و نعره زنان خود را به امامزاده، حسینیه و تکیه می رساندند و نوحه خوان ها مشغول نوحه سرایی می شدند.





      قمه زن ها دست های چپ را به کمر یکدیگر می گرفتند و با دست راست قمه قداره ها را بالا و پایین می آوردند و قمه را بر سرخود می زدند تا خون از فرق سرشان بریزد و هر دسته نیز از دسته دیگر سبقت می گرفت و با شمشیر و قداره به جان خود می افتاد و با کوبیدنش به سر و فرق با بانگ حسین بر شدت ضرباتش افزوده می شد.



      از تعاریف و تمجیدهایی که قمه زن ها می گفتند آن بود که فلانی قمه اش تا کجا فرقش را شکافته یا دیگری استخوانش را چگونه بریده و چندساعت بیهوش بوده و اینکه دیگری چگونه جان داده و به علاوه از افتخارات بزرگ دسته ها این بود که امسال در دسته فلانی چند نفر مرده در حالی که دسته ما دو برابر کشته داده است. از داروهایی که برای زخم و چرک و شکاف قمه و قداره به کار می آمد، آب خزینه حمام بود که اهالی تهران قدیم بر این اعتقاد بودند که علاج هر زخم و جراحت، آب گرم خزینه حمام است و از دیگر اعتقادات این بود که زخم قمه را خود امام حسین خوب می کند.


      ● دسته سنگ زن ها




      یکی دیگر از دسته ها، دسته سنگ زن ها بود که افراد آن به جای سینه زدن، زنجیر زدن دو قلوه سنگ به دست می گرفتند و با نوای نوحه، سنگ ها با سه ضربه به هم می زدند.


      ● قفل آجین



      دسته ای از عزداران بودند که در عزاداری محرم، نذر قفل آجین می کردند. به این صورت که اندام خود را با داروهای مخصوصی کرخ و بی حس می کردند و قسمت های بدن خود را از گردن به پایین سوراخ کرده و از آنها قفل، تیغ، نیزه و خنجر می گذراندند و در جلو دسته خود را در معرض نمایش می گذاشتند.


      ● شمع آجین


      شمع آجین از تصورات عامه بود که معتقد بودند که اسرا و شهدای کربلا را در تنور ریخته و آنها را آتش زده بودند و به تلافی آن، افراد علاوه بر قفل آجین، روی بدن خود شمع می ریختند و روشن می کردند که حتی گاهی در تمام شدن فتیله شمع، از چربی بدن شان می توانستند روغن بگیرند.
      منبع پرشین پرشیا .روزنامه شرق




      آئین سوگواری؛ تعظیم شعائر الهی

      عزاداری و سنت های دیرینه در برخی شهرهای ایران
      تهران-عزاداری برای ائمه اطهار علیهم السلام بویژه امام حسین (ع) ریشه در فرهنگ ایرانیان دارد و از دیرباز مردم نقاط مختلف كشور در عزای سالار شهیدان و یاران باوفایش به سوگ نشسته و آئین های متفاوتی در هر شهر و دیار برگزار می شود.
      عزاداری و سنت های دیرینه در برخی شهرهای ایران

      عزاداري و برگزاري مجالس براي سيد الشهدا با گذشت زمان نه تنها رنگ كهنگي به خود نگرفته بلكه هر ساله با شور و عشق بيشتر نسبت به ساحت مقدس امام حسين (ع) برگزار مي شود كه هر يك از اين عزاداري ها در نوع خود بي نظير و قابل تامل است.

      دراين مطلب به برخي از آئين ها و مجالسي كه در شهرهاي مختلف ايران در ايام محرم برگزار مي شود، اشاره مي كنيم:



      * بيجار


      مراسم عاشورا و تاسوعاي حسيني در بيجار، مراسمي كم نظير است. با ديدن هلال محرم در آسمان بيجار، چند علم سياه و نقش دار بر بام مسجدها برافراشته مي شود و مردم در عاشوراي حسيني، به ياد امام پابرهنه هستند و آب نمي نوشند.


      * تركمن صحرا


      تركمن ها در روز تاسوعا و عاشورا در مساجد جمع مي شوند و به نيازمندان غذا مي دهند و عزاداري مي كنند. تركمن هاي شمال خراسان در روزهاي محرم، نان ويژه اي به نام قتلمه مي پزند و در ميان عزاداران امام حسين (ع) پخش مي كنند.

      هم چنين به خانواده هايي كه در يك سال گذشته، عزيزان شان را از دست داده اند، سر مي زنند.



      * كرمانشاه


      از عهد قاجار به بعد، در كرمانشاه، تكيه هاي بسياري در مركز شهر ساخته شد كه در آن ها مراسم عزاداري ماه محرم برگزار مي شود. دسته هاي زنجيرزن در تاسوعا و عاشوراي حسيني، بيرون از فضاي مسجد به سوگواري مي پردازند.

      هيات هاي گوناگون عزاداري، با حمل علم و كتل به همراه دسته هاي زنجيرزن و سنج زن ها، از مسجد بيرون مي آيند و سمت مزار شهيدان حركت مي كنند. دور تا دور كتل ها، پيرمردهاي شهر با آهنگي غم انگيز، شعرهايي در سوگ امام حسين (ع) مي خوانند و زن ها پشت سر آن ها شيون و زاري مي كنند.

      در كرمانشاه روستاهاي كندوله و فش، مراسم عزاداري ويژه اي دارند. عزاداران روستا، به روستاهاي ديگر مي روند و در هر روستا از آنها پذيرايي مي شود. همچنين گهواره نمادين حضرت علي اصغر (ع)، روي دوش مردم حمل مي شود.


      * آمل


      در آمل هم مثل ديگر شهرهاي كشورمان، با آمدن محرم شهر سياه پوش مي شود. مردم بيشتر نذرهايشان را كه عموما آش، خرما و شربت است براي ماه محرم نگه مي دارند در آمل و روستاهاي اطراف آن، مراسم نخل گرداني مرسوم است. از روز اول تا هفتم محرم، مردم به عزاداري مي پردازند و در اين روزها نذرهاي شان را ادا مي كنند.

      در روز هفتم، همه مردم به كنار نخلي مي روند و به آن سلام مي كنند. آن ها بر اين باورند كه نخل، تابوت امام حسين (ع) است. در روز هشتم، مردم نخل را بيرون مي آورند و در محله ها مي گردانند. كساني كه نذر شير دارند، در روز هشتم و نهم و دهم، بين مردم شير پخش مي كنند و نخل به در هر خانه كه مي رسد، اهالي خانه نذرشان را ادا مي كنند.

      در شب شام غريبان، نخل را دور محله مي گردانند و مردم پابرهنه و شمع به دست، همراه نخل به امام زاده مي روند و تا صبح سينه زني و عزاداري مي كنند.



      * خرمشهر


      خرمشهر كه كربلاي ايران است و داستاني نينوايي دارد، از گذشته به خاطر داشتن ده ها حسينيه به نجف ثاني مشهور است. در روزهاي محرم، دسته هاي گوناگون در خرمشهر به عزاداري مي پردازند.

      هيات هاي كردها، لرها، بوشهري ها، آذربايجاني ها و عشاير عرب، به شيوه هاي گوناگون عزاداري مي كنند.

      در حسينيه حيدريه كه بيش از دويست سال قدمت دارد، عزاداري سنتي برپا مي شود. در مسجد جامع شهر هم مردم فراواني به ياد شهيدان كربلا جمع مي شوند.

      در شلمچه هم كه قتلگاه سي هزار شهيد است، زايران و كاروان هاي عزاداري رو به كربلاي حسيني مي ايستند و زيارت عاشورا مي خوانند و عزاداري مي كنند. در روزهاي محرم، مسافران فراواني از سراسر كشور براي شركت در مراسم عزاداري به شلمچه مي روند.



      * جزيره قشم


      جزيره قشم، بزرگترين جزيره كشور كه بيشتر مردم آن سني هستند. در روزهاي عاشورا، مردم قشم به احترام امام حسين (ع) روزه مي گيرند و در مسجد قرآن مي خوانند. شيعيان جزيره در مسجدهاي بزرگ قشم، براي سالار شهيدان سوگواري مي كنند.


      * كاشان


      در ماه محرم، عشق كاشاني ها نسبت به اهل بيت (ع) به اوج خود مي رسد. هزاران دسته عزاداري تشكيل و شهر يك پارچه سياه پوش مي شود. خيابان ها پر از پرچم هاي سرخ و سبز و سياه است. عزاداري ها، اول محرم آغاز مي شود و آخر ماه صفر به پايان مي رسد.

      مراسم ويژه از اول محرم تا شانزدهم محرم ادامه دارد كه به 'شش امام حسين (ع)' معروف است. در اين شب ها، همه در حسينيه ها و مساجد سرگرم عزاداري اند. سيصد دسته عزاداري در كاشان وجود دارد كه هر كدام نشاني از كربلا را حمل مي كنند كه علم، كتل، توغ جريده، شش گوشه نهر علقمه، نخل و شط فرات، جزو مشهورترين نشانه هاست.



      * آذري زبانان


      در ماه محرم، عزاداران آذري زبان در هر جاي ايران اسلامي كه باشند به شيوه هاي خاصي در سوگ شهادت امام حسين (ع) عزاداري مي كنند. اين برنامه سوگواري، در آذربايجان بر طبق آداب و رسوم مخصوصي برگزار مي شود.


      - مراسم طشت گذاري


      يك هفته مانده به محرم و يا در آخرين جمعه ماه ذي الحجه الحرام، مراسمي با عنوان استقبال از محرم و اعلان عزاي حسيني، در جامع شهرها برپا مي شود. در اين مراسم، مداح روضه خواني مي كند و عزاداران نيز به سينه زني و زنجير زني مي پردازند. در آن حال، دو صف مقابل هم قرار مي گيرند و يك نفر به عنوان مياندار كه با رجزها و آهنگ ها آشنا باشد انتخاب مي شود.

      در پايان مراسم، حدود 10 نفر از عزاداران، كوزه هاي پر از آب را گرداگرد مجلس مي چرخانند. اين كار به ياد جانفشاني هاي علمدار كربلا حضرت عباس (ع) اجرا مي شود. مردم عزادار نيز با شعارهاي 'دخيل يا عباس' تبركا از آب كوزه ها مي نوشند.


      - مراسم دسته هاي شاه حسيني (واخس –
      شاخس)




      شب هاي تاسوعا و عاشورا، مراسم 'شاخس _ واخس' برگزار مي شود؛ عزاداران حاضر، روي زانوهاي خود نشسته، دست ها را به طور هماهنگ بالا مي برند و محكم روي زانوهاي خود مي كوبند و يا در روز، اين عمل را با كوبيدن پاي ها به زمين در حالي كه دايره وار مي چرخند انجام مي دهند و اشعار و كلمات را همگي با هم تكرار مي كنند.


      - مراسم شام غريبان


      بعد از عصر عاشورا و يادآوري حادثه تلخ كربلا سوگواران، تا پاسي از شب هيچ چيزي ميل نمي كنند، اين عمل به احترام اسراي والا مقام كربلا انجام مي شود. در آن حال، ابتدا با در دست گرفتن شمع به مسجد، مي روند و در فضاي تاريك مسجد، از زبان زينب كبري(س) اقدام به رجز خواني مي كنند و يا به ياد كودكان حسين (ع) به بيرون از شهر مي روند و اقدام به نوحه سرايي مي كنند.



      * خلخال

      آيين عزاداري يقه بندان به مناسبت سومين روز شهادت امام حسين (ع) و شهداي كربلا در خلخال برگزار مي شود.

      در اين آيين بر اساس يك سنت ديرينه در تمام مساجد و حسينيه هاي شهر، شام پخته مي شود تا هيچ يك از اهالي شهر از اين سفره بي نصيب نمانند.

      اهالي خلخال در حسينيه ها، مساجد و منازلي كه از بدو تولد در آن منزل ثبت نام كرده و جزو اهل دسته آن محسوب مي شوند، حضور يافته و پس از برگزاري مراسم عزاداري و صرف شام، دكمه پيراهن سياه يقه آن ها توسط پيرغلامان كه معمولا از سادات هستند با راز و نياز و دعاي سلامتي تا سال آينده بسته مي شود.

      شهر خلخال داراي ده ها عباسيه، قاسميه، اصغريه، اكبريه و حسينيه است كه به ترتيب به نام هاي سقاخانه، مشعلدارخانه، چراغچي خانه، پيش خدمت خانه و فرش خانه معروف هستند.

      اين اماكن مذهبي در دو محله بالا و پايين شهر قرار گرفته و معمولا هركس در اين شب در منزلي كه از بدو تولد در آن توسط پدرش ثبت نام شده، حاضر شده و مراسم يقه بندان را انجام مي دهد.

      برخي نيز با مراجعه به محل هاي مزبور و پس از بستن يقه خود شام نذري را براي صرف با خانواده به منزل مي برند و در اين ميان شام از دنيا رفتگان كه نام شان از سال ها پيش در دفتر منازل ثبت شده به نوادگان آن ها تحويل مي شود.

      به گفته ريش سفيدان و پيرغلامان، بستن يقه پيراهن هاي سياه عزاداران به معناي پايان ايام عزاداري محرم و ثبت علامتي براي عزاداران تا شروع محرمي ديگر در سال آينده است و اين دكمه در سال آينده توسط صاحب پيراهن باز و پوشيده مي شود.


      * مراغه


      آيين سنتي 'واي عباس' همزمان با روز هشتم ماه محرم الحرام در حسينيه ها و هيات هاي مذهبي شهرستان مراغه برگزار مي شود. در اين روز كه در مراغه تاسوعاي كوچك ناميده مي شود، عزاداران در گروه هاي 20 تا 30 نفري به ياد فداكاري هاي حضرت عباس(ع)، عباس گويان در هيات ها و حسينيه ها سينه زني مي كنند.

      در اين روز بيشتر عزاداران حسيني بر سر و صورت خود گل ماليده و با پاي برهنه مسيرهاي عزاداري را طي مي كنند.

      گرماي عشق امام حسين (ع) هواي سرد زمستان را در اين ديار بر عزاداران بي اثر كرده و ساكنان منطقه از پير، جوان و كودك در خيابان هاي سرد مراغه ساعت ها به عزاداري مي پردازند.

      پخش نذورات از جمله شير، شربت، نان روغني، كيك و كلوچه توسط مردم در بين عزاداران در اين روز نسبت به روزهاي گذشته رونق بيشتري مي يابد.


      * آذربايجان


      آذري ها به خاندان پيامبر اكرم (ص) بويژه به امام حسين (ع) و ياران وفادارش، ارادت ويژه اي دارند. در مناطق ترك نشين كشورمان، روزهاي محرم، كوچه ها و خانه ها سياه پوش مي شود و حتي نوزادان لباس سياه مي پوشند.

      آذري ها مراسم ويژه اي، در روزهاي محرم دارند يكي از اين مراسم ها، تشت گذاري است. دو روز پيش از آغاز ماه محرم، مراسم تشت گذاري آغاز مي شود. مراسم با نوحه سرايي شروع شده و مردم با سينه زني در سوگ حضرت ابوالفضل (ع) عزاداري مي كنند. ريش سفيدان هيات ها كه به آن ها 'حسين چي' گفته مي شود، مسوول مراسم هستند. يكي از آن ها پرچمي دستش مي گيرد و جلو حركت مي كند و 'حسين چي' ديگري تشت خالي به دوش گرفته و دنبال او حركت مي كند.

      دنبال آن ها هم حسين چي هاي ديگر با مشك و كوزه هاي پر آب حركت مي كنند. در اين فاصله، فرياد 'لبيك يا حسين'، 'آه حسن، آه حسين' به گوش مي رسد. تشت را در گوشه اي از مسجد يا حسينيه مي گذارند و آب كوزه ها و مشك ها را در آن خالي مي كنند. پس از اين كار، روضه حضرت ابوالفضل (ع)، حضرت رقيه (س) يا علي اصغر (ع) خوانده مي شود. بعد هر كسي به نوبت تشت را مي بوسد و ليواني از آب آن را به نيت تبرك مي نوشد.


      * يزد



      در يزد مراسم ماه محرم با چنان شور و حرارتي برگزار مي شود كه بعضي اوقات به يك التهاب مذهبي مبدل مي شود. در ميدان، كه مقابل مدخل اصلي بازار واقع شده، چوب بست بزرگي تعبيه شده كه نماينده يك نوع تابوتي است به نام 'نخل' و هر سال آن را با شال و آيينه مي پوشانند. اين دستگاه عجيب و غريب به وسيله صدها نفر از عزاداران دور ميدان حمل مي شود. اين مردان در زير نخل اجتماع مي كنند تا ثواب حركت دادن آن نصيب شان شود.

      در ماه محرم نمايش هاي غم انگيز به مورد اجرا گذاشته مي شود كه همه آنها با خاطره مصيبت بزرگي كه در عاشورا اتفاق افتاده، پايان مي پذيرد. در روز عاشورا، صحنه هاي زيادي به معرض نمايش گذاشته مي شود. حركت كاروان كوچك از مكه و ورود آنها به كربلا و جنگيدن آنها و سرانجام قتل و اسارت زن ها و كودكان و رنج و تشنگي و شهادت امام حسين (ع) توسط هنرپيشگان متعصب در نهايت اخلاص نشان داده مي شود.

      در روز عاشورا، روحانيون سروده هاي مخصوص (نوحه) مي خوانند و عده اي زنجير زن و سينه زن به زنجير زدن و سينه زدن مشغول مي شوند. زنجير زن ها شلوارهاي گشاد سياه به پا دارند و يك پيراهن گشاد در بر مي كنند.

      اين مردان و پسران پشت خود را برهنه مي كنند و زنجيرهاي خود را بر آن فرود مي آورند تا پشتشان كبود و زخم شود. عده ديگر سينه هاي برهنه خود را با آهنگ مخصوص با دست خود مي زنند تا قرمز و حساس شود و عده اي با فريادهاي 'يا حسين يا حسين' توام با صداي موزون طبل بر سرعت و هيجان مراسم مي افزايند.

      گفته مي شود كه هنگام وقوع واقعه كربلا يك سفير فرنگي به امام حسين خواست كمك كند. به ياد بود اين اتفاق، يك نفر ايراني به لباس انگليسي در مي آيد و براي نشان دادن مراتب قدرداني شيعيان در مقابل اين كار خير، نقش مهمي را در اين مراسم عهده دار مي شود. او را بر يك مركب يا وسيله اي سوار مي كنند و براي كار خيري كه انجام داده مورد تحسين فراوان قرار مي گيرد.

      در روز عاشورا بعضي از تعزيه خوانان كه جامه هاي پرشكوه ابريشمي با طرح هاي پرنقش پوشيده اند و سلاح هايي با خود دارند، سوار شترها با يراق ها و زينت هاي ايراني مي باشند كه اين شترها با خورجين هاي حاشيه و منگوله دار و مهر و زنگوله تزيين شده و در پيشاپيشي آنها موكبي از اسبان در حركتند كه سواران اين شترها را فرزندان پيغمبر (ص)با عمامه هاي سبز تشكيل مي دهند و همه را به گريه وا مي دارد.



      * بابل


      مراسم 'دور خيمه گاه' از سال هاي بسيار دور در شام غريبان شهداي كربلا انجام مي شود و مردم از اطراف و اكناف براي ديدن اين مراسم به محله قاضي - كتي شهر بابل مي روند و از خاكستر خيمه هاي سوخته، براي شفاي بيماران خود تبرك مي برند.

      اين مراسم كه از سال هاي بسيار دور به صورت سينه به سينه به عزاداران رسيده است، بدين نحو است كه دو خيمه اي كه از روز اول محرم به نشانه خيمه هاي امام حسين (ع) و يارانش تهيه شده، در وسط ميدانگاهي گذاشته مي شود.

      اعضاي شركت كننده در مراسم، توسط پير غلام و پيشكار عزاداري انتخاب مي شوند. عمده اين افراد، جوان و ترجيحا از خانواده سادات، و به تعداد شهداي دشت كربلا، 72 نفر هستند.

      قبل از ورود عزاداراني كه با سربندها، شال ها و لباس هاي متحد الشكل، خود را آماده مراسم مي كنند، مداحان با خواندن زيارت عاشورا، مستمعين و دل هاي مشتاقان را آماده مي كنند. سپس عزاداران با ذكر 'يا حسين' وارد ميدان مي شوند.

      مداحان با نواي نوحه مراسم را آغاز مي كنند. هنگامي كه سكر و مستي عشق به مولا در دل ها بالا گرفت دو نفر با لباس يزيديان (قرمزرنگ) وارد ميدان شده با حركاتي خشن، در حالي كه شلاق ها و مشعل هايشان را در آسمان به حركت درمي آورند، كودكاني را كه با لباس هاي عربي از ابتداي مراسم، در خيمه ها نشسته اند را مي ترسانند. كودكان با ذكر 'يا حسين، يا اباالفضل' به هر سوي ميدان مي گريزند.

      عزاداران كماكان بر سر و سينه مي زنند سپس يزيديان خيمه ها را به آتش مي كشند. با به آتش كشيده شدن خيمه ها، شور و نواي عزاداران اوج مي گيرد و در حالي كه خميده و هروله كنان به دور خيمه هاي در حال سوختن مي گردند، با خواندن ذكرهايي بر سر و سينه مي زنند. دور زدن عزاداران به دور خيمه ها و ذكرهاشان تا زماني ادامه دارد كه خيمه ها در حال سوختن است.

      وقتي خيمه ها كاملا سوخت و چيزي از آن باقي نماند، عزاداران كه بعد از آن همه تب و تاب گويي، به حال نيمه جان درآمده اند بر زمين مي نشينند و مداحي با نواي محلي، به ذكر مصيبت از زبان حضرت زينب (س) با ترجيع بند 'برادر خواهرت بميرد،' مي پردازند. سپس با ذكر خير از پيرغلامان اهل بيت، كه سر به تيره تراب برده اند و سلام به پيامبر و ائمه اطهار مجلس به پايان مي رسد.

      در پايان، مردم مشتاق خاندان اهل بيت (ع) تبركا از خاكستر خيمه ها برمي دارند و به اميد شفا و برآورده شدن حاجات به سر و صورت مي كشند


      * خوانسار


      شهرستان خوانسار كه يكي از شهرهاي استان اصفهان است در ماه محرم و صفر حال و هواي خاصي مي يابد و برنامه هاي عزاداري كه در آنجا برپا مي شود كه در نوع خود بي نظير است.

      چند روز قبل از حلول ماه محرم، همه افراد، دست در دست يكديگر با همدلي خاصي، كوچه ها و خيابان هاي شهر را مشكي پوش مي كنند. هر كسي كه بتواند، به نوعي در اين برنامه سهيم شده، ارادت خود به اهل بيت عليهم السلام ابراز مي كند.

      تمامي جوانان شهر در هر محل، گردهم جمع شده، مساجد، حسينيه ها و تكايا را به سليقه و ذوق خويش آماده مي كنند و با پارچه هاي مشكي و جملات مختلف در مدح و عزاي امام حسين (ع) و يارانش، آنجا را آماده عزاداري مي كنند. با توجه به تعداد بي شمار هيات ها در اين شهر، در اين ايام، بر سر درِ هر مسجد و حسينيه يا تكيه اي، نام هيات يا محفل عزاداري را مي توان ديد كه با نام يكي از اهل بيت عليهم السلام مزين شده است.

      در ايام سوگواري ماه محرم، تقريبا تمام خوانساري هاي مقيم در شهرستان هاي ديگر به اتفاق خانواده، دوستان و آشنايان از شهرهاي محل اقامت به ديار خويش بازمي گردند؛ هم چون قطره هايي خروشان و جوشان، كه مشتاقانه به سمت دريا در حركتند؛ با حضور اين افراد شهر، جنب و جوش خاصي يافته، حتي جمعيت آن به چهار يا پنج برابر مي رسد.

      در ماه محرم و با برپايي سوگواري شهادت امام حسين (ع) چهره شهر از لحاظ اجتماعي دگرگون شده و فعاليت هاي اقتصادي و تجاري مردم نيز تحت تاثير اين ايام، كم رونق مي شود.

      برنامه عزاداري كه شامل سينه زني و زنجير زني ست ـ بدليل ازدحام جمعيت عزادار ـ هميشه به دو بخش تقسيم مي شود؛ عده كثيري از مردم، صبح هنگام و عده اي نيز در بعدازظهر برنامه عزاداري خود را برپا مي كنند.

      در طول مدت عزاداري، مردم سوگوار جهت استماع سخنان واعظان و بهره مندي از فيض مراثي آنها، تا پاسي از شب را در مساجد و تكايا سپري مي كنند.

      از سنت هاي مهم در عزاداري مردم خوانسار مي توان به اين موارد اشاره كرد:

      1ـ مراسم 'تعزيه خواني' كه معمولا بعد از ظهرها برپا مي شود.

      2ـ حركت دادن دسته هاي شترسوار و اسب سوار كه يادآور عبور كاروان اهل بيت يا ترسيمي از سپاهيان كوفه ـ كه به جنگ امام حسين (ع) آمده بودند ـ است. صداي شيپور جنگ و نقاره در لابه لاي حركت كاروان، تداعي صحنه هاي رزم و مبارزه آن زمان است.

      3ـ حركت دسته هاي عزاداري در قالب هيات هاي سينه زني يا زنجيرزني.

      معمولا عزاداران، با پاي برهنه و در حالي كه بر پيشاني شان به نشانه عزا مقداري گل زده شده، در جمع هيات حضور مي يابند.



      * شاهرود




      مردم شاهرود، در روز پنجم محرم مراسم ويژه اي را با نام يا عباس يا عباس دارند كه نمونه مشابه آن در هيچ كجاي كشور ندارد.

      مردم شاهرود در روز پنجم محرم به ياد جانفشانيهاي حضرت ابوالفضلالعباس (ع)، آيين طوق بندان (علمبندان) را با شور و احساسات مذهبي خاصي برگزار ميكنند.

      اين آيين طبق آداب و سنت هاي قديمي همه ساله در عصر روز پنجم ماه محرم با به راه افتادن دستههاي چاوش خواني و سينهزني با حضور انبوه عزاداران حسيني در محدوده بافت قديمي شهر شاهرود برگزار ميشود.

      سنت عزاداري روزپنجم محرم به يادجانفشانيهاي حضرت ابوالفضلالعباس(ع) و با فريادهاي

      'يا عباس، يا عباس' از گذشته دور در شاهرود مرسوم بوده است و در بين مردم شاهرود احترام و اعتبار ويژه اي دارد.

      مردم شاهرود با برپايي اين آيين نمادين نشان ميدهند كه اگر در هنگام شهادت علمدار كربلا نبودند كه به ياريش بشتابند امروز همه آمادهاند تابه ياد آن روز علم حضرت ابوالفضلالعباس (ع) را برافراشته نگاه دارند.

      تكيه بازار شاهرود كه به 'تكيه زنجيري' معروف است و از بزرگترين تكاياي اين شهر به حساب ميآيد وظيفه جمعآوري طوق ها و برگزاري دسته طوقبندان را بر عهده دارد.

      شهر شاهرود از حوالي ظهر روز پنجم محرم يكپارچه تعطيل و سياه پوش است و ازدحام جمعيت عزاداران در مقابل مدرسه قلعه اين شهر و خيابان شهيد صدوقي (مزار) به گونهاي است كه تمامي خيابان ها و كوچههاي منتهي به محل مراسم مملو از جمعيت ميشود.

      چندين هيات عزادار حسيني تا پيش از برپايي 'طوق بندان' با اجراي آيين خاص سينهزني و مداحي و در ميان ماتم و اندوه به انبوه جمعيت حاضر در اين مكان ميپيوندد




      * بروجرد





      بروجردي ها توجه خاصي به مراسم سوگواري در ماه محرم دارند و بويژه در دهه اول اين ماه شهر بروجرد ميهمانان زيادي را به خود جلب مي كند كه مشتاق ديدن كارهاي گروهي و مراسم محلي تاسوعا و عاشورا هستند.

      برپايي سقاخانه، تكيه و روضه از كارهاي رايج اين ايام است هرچند فعاليت هاي كوچك و بزرگ فراواني در اين ايام انجام مي شود. به هرحال مراسم محرم شامل بخش هاي مختلفي است:


      - چهل منبر



      در غروب و شامگاه تاسوعا، بسياري از مردم و بويژه كساني كه در شب هاي قبل سقاخانه داشته اند درهاي خانه خود را به روي مردم باز مي كنند و سيني بزرگي در ورودي خانه يا حياط مي گذارند و در آن به ياد&
      من در سرزمـیـنـی زنـدگـی مـیـکـنـم که

      تـنـها "خـدایـش" از پـشـت خـنـجـر نـمـیـزنـد!!


      شهداء با نثار خون خود سر فرازان جنگ سخت نام گرفتند

      ما با حفظ نگاه و حجاب خود سرافکندگان جنگ نرم نباشیم




    2. #2
         همکار انجمن
      Points: 73,816, Level: 100
      Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
      Overall activity: 0%
      Achievements:

      Tagger First ClassThree FriendsYour first GroupCreated Album picturesOverdrive
      Awards:
      Calendar Award
      I AM AN IT MAN
       
      Cocky
       

      تاریخ عضویت
      Aug 2012
      محل سکونت
      شیراز
      نوشته ها
      3,264
      امتیازها : 73,816
      سطح : 100

      پیش فرض

      اجرت با امام حسین (ع)
      عاشق هرکی شدم فک میکردم تنهاست

      فک میکردم خوبه، فک میکردم با ماست!
      کی از آدم عشق خواست کی از آدم دل خواست
      عاشق هرکی شدم، شارژ ایرانسل خواست!!!
      (افشین-آذری)

    3. #3
         عضو ماندگار
      Points: 51,928, Level: 100
      Level completed: 0%, Points required for next Level: 0
      Overall activity: 21.0%
      Achievements:

      Three Friends1000 Experience PointsTagger First ClassVeteranOverdrive
      السلام علیک یا
      ابا عبداله
      الحسین
       
      Awesome
       

      تاریخ عضویت
      Oct 2010
      محل سکونت
      ؟؟؟
      نوشته ها
      8,984
      امتیازها : 51,928
      سطح : 100

      پیش فرض

      السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین
      آرام باش، توکل کن، تفکر کن، سپس آستینها را بالا بزن، آنگاه دستان خدا را خواهی دید که زودتر دست به کار شده است.
      خــــــداونـــــــدا از من بگیر هرچه که تو را از من میـــــــگیــــــــرد

      با طلوع هر صبح فکر کن تازه به دنیا آمدی و مهربان باش و دوست بدار ، شاید فردایی نباشد



    Tags for this Thread

    قوانین ارسال

    • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
    • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
    • شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
    • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
    •  
    درباره ما

    دلتافاکس مرجع تخصصی گیم با مدیریت جدید افتخار دارد که پس از 7 سال حضور در عرصه بازی همچنان میزبان شما باشد.

    ارسال پیام به مدیر سایت
    دوستان ما
    لینک های مفید
    ابزار ها
    session بارگذاری مجدد کد امنیتی مندرج در تصویر را وارد کنید:

    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 3